Door Oswin Schneeweisz
Indachtig de bekende uitspraak van kanonneerbootcommandant Van Speyck ‘dan liever de lucht in’ verzamelden wij (enkele jagers, een drone-piloot en ik) ons bij de boerderij van boer Jan. De ochtenddauw hing in dikke golven over het veld vol gesubsidieerd ‘meer-dan-twee-kontjes-hoog’ natuurrijk gras. Een verre kerkklok sloeg vijf maal. De dag was nog niet begonnen en de nacht was nog niet voorbij. Wat bracht ons op dit vroege uur in het veld? Een drone. Omdat we mee willen met de ontwikkelingen van deze tijd besloten we het dit jaar ook eens te proberen: reekalfjes zoeken met een drone, voor de boer gaat maaien en zo slachtoffers te voorkomen. Reekalfjes blijven de eerste weken immers liggen op hun plek: of er nu een maaimachine langs komt of niet. Als dat gebeurt eindigt het meestal bloedig.
Jarenlang liepen we hier voor het maaien uit nog door de wei en plaatsten stokken op plekken waar kalfjes lagen. Best een klus op een perceel van om en nabij 30 hectare. Een andere optie is de kalfjes die nog geen vluchtgedrag vertonen op te pakken zonder dat je ze aanraakt met je handen (dan worden ze immers verstoten door de geit) en ze later weer terug te zetten.
Met de komst van Rob en zijn drone ging dat dit jaar allemaal een stuk gemakkelijker. Rond de klok van vijf uur klonk het typische gezoem door de stille ochtend en steeg de drone in een kaarsrechte lijn op om op de juiste hoogte te komen. Eenmaal daar, zette die zoemende mug met zijn blauw oplichtende lampjes koers naar de wei. Wij positioneerden ons rond Rob en zijn magische scherm. Terwijl de drone over de wei vloog gaven rode puntjes op het scherm de warmste plekken aan. Vervolgens wist onze dronepiloot feilloos in te zoomen op de bewuste locatie en kwam die kraakhelder en levensgroot in beeld. Alsof je er met je neus bovenop stond.
We zagen hazen, maar we zagen ook reeën. Maar liefst vijf jonge reekalfjes lagen er in de wei en de drone detecteerde ook nog twee reegeiten en een bok. Door de drone iets lager te laten vliegen konden we zien of de kalfjes al oud genoeg waren om op de poten te komen. Kalfjes willen immers wegvluchten van die zoemende indringer. En ja, hoor dat deden ze. Allemaal. Een kalfje keek zelfs even kort provocerend in de camera, voordat ze het op een rennen zette. Geweldig! Dat is nog eens reeënbeheer anno 2026. We hebben 30 hectare in een kleine anderhalf uur gedaan! Daar was je vroeger een halve dag mee bezig. Boer Jan kon onbezorgd zijn trekker het veld opsturen en wij keerden huiswaarts in het besef dat dat uitgestelde maaien dus echt werkt. We hebben het levende bewijs met eigen ogen gezien. Leve de techniek.