BLOG

Terugblik op het debuutconcert van Oswin & Karin

Na anderhalf jaar schaven, schaven en nog eens bijschaven gaven Oswin & Karin hun debuut/try out-concert in ’t Trefpunt te Geijsteren. Het was een groot succes en ja..het smaakt naar meer. Want wie zelf liedjes maakt beseft dat ze pas gaan leven als ze de wijde wereld in gaan. Als ze gehoord worden en de weg naar het publiek hebben gevonden. Kijk ook eens op mijn pagina Muziek en meer.

Hierbij nog een paar mooie foto’s van dat concert.

—————————————————————————————

Oswin & Karin bij literair café

 

 

De oude foto op de schouw toont een jongen met zomerblond haar en een viool onder zijn arm. Ik zal een jaar of negen zijn geweest. Toen mocht ik op vioolles. Ik schreef daar trouwens ooit een liedje over: De Violist. Kortom, muziek is er altijd geweest. Muziek en schrijven. Dat laatste komt ongetwijfeld bij mijn vader vandaan: de dichter, vertaler (van de vijftigers) en schrijver Heinz Schneeweiss. In de jaren zeventig dreef ik lekker mee op de golven van de Folk-revival in Nederland en gaf veel optredens met onze band (Windvaan), later speelde ik samen met wat we nu singer-songwriters noemen (toen was dat gewoon een zanger met gitaar) als Gavin James en Paul Stephenson. Geïnspireerd door hen ging ik ook mijn eigen liedjes schrijven, maar al snel verwaterde dat omdat ik (weer) voor de klassieke muziek koos. Ik brak mijn vingers over toonladders, etudes en sonates. Ging in Utrecht studeren (musicologie) en vond al snel werk als recensent klassieke muziek bij het AD. De gitaar verdween helemaal uit zicht. De viool bleef wel altijd binnen handbereik, al moet ik bekennen dat ik jarenlang het instrument slechts zo nu en dan onder de kin zette. Dat alles veranderde toen ik enkele jaren geleden een muzikale dorspgenoot tegen het lijf liep en plotseling weer muziek ging maken. Het was alsof ik in de afgrond van mijn eigen geschiedenis keek: wat had ik dit gemist! Zelf muziek maken is toch het mooiste dat er is. En weldra bevond ik mij op het punt waar ik zo’n veertig jaar geleden was gestopt: ik ging weer zelf liedjes schrijven en uitvoeren. Het leven is geen rechte weg.